rails
gedichten/poems en vragen

gedicht nummer 34


zenuwachtig


Ik ben alleen.
De muren die ik afbouw, dat zijn de muren om mij heen.
Ik voel de zenuwen in mijn lijf.
Mensen vinden dat ik overdrijf.


Ik ben zenuwachtig.
Ook al is de toekomst nog zo prachtig.
Ik durf het niet.
Want dit is voor mij onbekend gebied.
Maar toch ga ik ervoor.
Ook al is het misschien niet het goede spoor.

rails

Standaard